วันนี้ไปงานรับปริญญา เพื่อนที่ YOSEMITE มา ไม่ได้เจอเจ้าภาพหรอก คนเยอะมากมาย แถมโทรศัพท์สัญญาณห่วยมากๆอีก

แล้วจู่ๆ วันนี้ก็เป็นวันรวมตัวเพื่อนๆ อีกครั้งโดยมิได้คาดคิดมาก่อนอีกนั่นแหละ.........น่านไง
เราจึงตกลงไปกิน Sizzler ที่สยามเซนเตอร์กันต่อ นั่งกินไปคุยไป "ดาว" ปล่อยมุข จน" แบงค์" น้ำชามะนาวพุ่ง ขำกันไม่หยุด.........

และแล้วเรื่องเก่าๆกะความหลังใน YOSEMITE ก็ค่อยๆหลุดกันออกมาจากปากของเพื่อนทีละคน......

บรรยากาศเก่าๆที่ ไม่มีทางอาจจะลืมได้ เพราะมันเป็นความทรงจำ Work&Travel ครั้งแแรกและครั้งเด๋วเท่านั้น แต่ที่ได้กลับมาทุกอย่าง มันเกินคาดจริง.......

ขอบคุณดวงชะตาในวันนั้น วันที่ได้ไปทำ Passport แล้วได้เจอกับ "กะติ้บ" ที่นั่น แน่นอนพระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่าไม่มีเรื่องบังเอิญ ทุกสิ่งมีเหตุเป็นแดนเกิดทั้งสิ้น ทำให้กรูย์ได้เจอกับพวก "มึง" ไง

ขอบคุณ "แบงค์" "เต้" ที่ได้ร่วมเดินทาง ผจญภัยและนอนที่ Transport ที่ Merced ด้วยกัน โคตรพ่อ โครตแม่ หนาว

ขอบคุณ "เจ๊หนิง" "เต้" ที่ร่วมกันทำงานด้วยความสนุกสนาน และร่วมกัน  "อู้" งาน ชวนกันกวนตีนนนนน กันสุดๆ แอร์เฟชรชั่นเนอร์เนี่ย มันดีมากเลยนะ ฟืดๆๆๆ  อ้าาาา  หอม สาดดดด  กร้ากกกกก.......

ขอบคุณ "ดาว" และเพื่อนๆใน Curry Buffet ที่ร่วมด้วยช่วยกัน "จก" อาหารมาเผื่อในเวลาทำงาน "Break" และอาหาร ประทังชีวิต "นม" ทุกกล่อง มันมีค่าสำหรับ กรูย์มากกกกกกกกกกก เพราะกรูย์ ชอบ ดื่ม  น้องเพชร ของ "เกินสอง"

ขอบคุณ "วีวี่" ที่เวลาเลิกงานก็เจอกัน ไป Store ไปเล่น Internet ที่ Awhanee Hotel และที่ Comunity Center และ ทำอาหารให้กินกันนะ อยากกินสุกี้อีกกกกกกก

ขอบคุณ "KYLE" กับ Climbing และ DEVIL's BATHTUB & UPPER YOSEMITE FALLS และ..................ขอบใจจริงๆ

ขอบคุณ "BECCA" เพื่อนฝรั่งที่เราคุยและเที่ยวด้วยกัน มากกกกกที่สุด  ได้ภาษา เยอะทีเดียว คริคริ

ขอบคุณ "YOSEMITE" ทั้งบุคลาการ เพื่อนคนไทยทุกคนที่ตกหล่นไม่ได้เอ่ยชื่อ  เพื่อนฝรั่งที่เคยทำงานด้วย และทุกที่ทุกสถาน ที่เราได้ไปมาทุกที่ ทั้งไปกับเพื่อน และ ฉายเดี่ยว แบบไม่กลัวตาย กันเลยทีเด๋ว........

ขอบคุณ "Curry Village" ในวันแรกกับที่นอนสุด Shock และขอบใจมากที่พวกแก มารับ ดุจดั่งสวรรค์มาโปรด

ขอบคุณ "Lost Arrow" หมู่บ้านที่เริ่ดสุดดดดดดดดด   ขอให้ "Lost Arrow" จงเจริญ ฮิ้วววววววววววว

กับความทรงจำที่ทั้งสุข และทุกข์อย่างแสนสาหัด ที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ มันจะคงตรึงตราตรึงใจไป "ตลอดกาล"

ให้ทุกคนเชื่อเถอะว่าทุกคนใน YOSEMITE ที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ หรือ ตกหล่น แต่ทุกๆคนเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต

"เธอทั้งนั้น ที่ทำให้ชีวิตของฉันน่าจดจำ" <เต้ขอยืมหน่อยนะ>5555

ถามว่าอยากกลับไปมั้ย คงตอบได้ว่าไม่อยากกลับไป แต่หากจะ "ขอ" ขอให้วันเวลาได้ "ย้อน" กลับ ไป ในวันเวลานั้น ต่างหาก ที่มันคงไม่สามารถเกิดขึ้นได้ และคงไม่มีวันเกิดขึ้น เพราะ สายน้ำไม่อาจไหลย้อนกลับ <ดาวกรุย์ขอยืมนะ> กร้ากกก

คิดถึงๆๆๆๆๆๆวันเวลาเหล่านั้น วันเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน สนุกมาก สนุกมากจริงๆๆๆๆ

ดีใจมั่กๆๆๆ ที่ได้เจอกับเพื่อนๆๆ อย่าง "พวกแก" "รัก" พวกแก จริงๆๆๆๆๆๆ


ปล. ความทรงจำไม่ว่าจะ "สุข" หรือ "ทุกข์" จำไว้เถอะว่า มันจะกลับมาทำร้ายทุกคนที่ยังไม่ "ลืม"มัน